Природный туризм в Петяйяниеми уже с 1967 года

Эльза Хейккинен основала Гостевой дом Петяйяниеми летом 1967 года. Идею гостевого дома ей подала жена управляющего муниципалитетом госпожа Анни, которая была ее знакомой. Усадьба Петяйяниеми была ранее фермерским хозяйством, его хозяин Янне Хейккинен, супруг Эльзы, ушел рано из жизни. В семье было девять детей: шесть девочек и три мальчика.

Как Янне, так и Эльза были очень деятельными людьми и владели многими навыками. Эльза прекрасно пекла и готовила. Поэтому она положила начало также домашней хлебопекарне, которая действует в центре Кухмо и по сей день. Пекарня «Kaesan kotileipomo» была основана в 70-х годах, и на данный момент в ней работают предприниматели в третьем поколении.

Хозяин Петяйяниеми Янне славился помимо сельскохозяйственных работ также своим мастерством в изготовлении хомутов для лошадей. Для заказа хомута коневоды приводили своих лошадей в Петяйяниеми. С лошади на месте снимались мерки и выполнялись лекала. Эльза и Янне неоднократно награждались различными сельскохозяйственными премиями, эти дипломы можно увидеть на стене горницы.

Гостевой дом Петяйяниеми начал свою деятельность в качестве летнего туристического объекта. Туристы размещались в нескольких летних домиках и на территории кемпинга. На берегу озера Лентиираярви всегда топилась сауна, где туристы могли помыться. Кроме этого, имелось несколько весельных лодок, на которых можно было кататься по озеру. Отдыхающим предлагалась вкусная еда, которую можно было отведать в горнице или забрать с собой. В большой печи горницы варились и выпекались самые что ни на есть вкусные разнообразные яства.  

Главное здание было построено после войны в 1948 году. В военные годы почти все здания Лентииры были сожжены. Спустя многие годы в туристической деревне гостили и поджигатели дома, рассказавшие, как они бросали в окна зажигательные бомбы и пытались уйти от врага по льду на противоположный берег. Один раненый солдат хотел укрыться и передохнуть в тепле дома, но враг был уже близко, и такой возможности не было. В свое время в доме останавливались также сплавщики леса. В те времена вдоль стен горницы стояли двуярусные полати, предлагающие место ночлега многочисленным работникам.

В 1982 году Эийа и Тойво Хейккинен решили продолжить дело Эльзы Хейккинен. Тойво, сын Эльзы, работал на тот момент предпринимателем и имел свой грузовой транспорт. Смена сферы деятельности была смелым решением для отца двух детей. Семья из четырех человек переехала из центра Кухмо обратно в родную усадьбу в Лентииру. На тот момент у Эийи уже был большой опыт работы хозяйкой на лесных рубках, а также в ресторане гостиницы «Кайнуу» и продавцом вино-водочного магазина «Алко».

Были предприняты масштабные мероприятия по расширению и модернизации фирмы. В 1984 году были построены три новых коттеджа и капитально отремонтировано основное здание. В центральном здании появились новая кухня, различные комнаты и хозяйственные помещения. На берегу была сначала построена небольшая баня по-черному, которая была расширена спустя несколько лет. В здании сауны появился каминный зал и электрическая сауна в противоположном крыле. Через несколько лет были построены еще несколько домиков, а также сервисное здание кемпинговой зоны со своей кухней, туалетами и душевыми.

В пользование туристов были приобретены различное снаряжение и транспортные средства. Кроме нескольких снегоходов в хозяйстве имелся свой микроавтобус, на котором туристов встречали в аэропорту. Десятилетиями программные услуги, трансферы, походы и туры, а также деятельность, связанная с размещением и питанием туристов, лежали на плечах членов семьи и нескольких работников. Подрядными услугами и прокатом инвентаря практически не пользовались.

После расширения туристической деятельности ответственность за маркетинг легла на Эийю. Рекламные поездки по Финляндии и Центральной Европе принесли успех. Лентиира принимала иностранных туристов круглый год, основную группу составляли немцы и швейцарцы. Рыбалка, охота и зимние увлечения представляли для них наибольший интерес.

Эийа также прославилась своей выпечкой и умением готовить и неоднократно награждалась за это. Сохранение кулинарных традиций региона Кайнуу привело к сотрудничеству в т. ч. с Яакко Колмоненым, частым гостем в Лентиире. Сохранение традиций приготовления хлеба и выпечка хлебов с использованием муки из сосновой коры активно практиковались в течение всех 90-х годов. Вклад в сохранение традиций принес предприятию известность и успех во многих общегосударственных туристических номинациях, а также звание «Предприниматель года региона Кайнуу».  

В Lentiira Holiday Village гостили многие знаменитые личности и государственные деятели, в т. ч. президент Мауно Койвисто с супругой Теллерво Койвисто, государственный советник Йоханнес Виролайнен с супругой Кюлликки Виролайнен, а также супруга президента Ээва Ахтисаари.

В начале 2019 года в Lentiira Holiday Village произошла вторая смена поколений. Дело своих родителей Эийи и Тойво Хейккинен продолжает Петри Хейккинен. Преемственность в данном случае – логичное решение, ведь Петри активно участвовал в деятельности предприятия с самого раннего детства. Кроме того, Петри имеет 20-летний опыт работы в сфере туризма, когда он возглавляет Туристический комплекс Вуокатинмаа в Вуокатти.

Петри перенял от своих родителей также деятельную хватку и открытость. Его можно увидеть не только за компьютером в офисе, но и за починкой лодки, за растапливанием бани, у костра за копчением рыбы или за приятной беседой с гостями. Петри – заядлый охотник. Петри вместе с местными компаньонами продолжает в Лентиире традицию простого теплого гостеприимства.

Lentiiran Lomakylän vaiheita

Elsa Heikkinen perusti Petäjäniemen lomakodin kesällä vuonna 1967. Lomakodin perustamiseen Elsa sai idean kunnanjohtaja Rautiaisen rouva Annilta, joka oli hänen läheinen tuttavansa. Petäjäniemen tilalla oli aiemmin maatilatoimintaa, isäntänä toiminut Elsan puoliso Janne Heikkinen kuoli varsin nuorena. Perheeseen lapsia oli syntynyt yhdeksän, joista tyttöjä kuusi ja poikia kolme.

Molemmat Janne ja Elsa olivat hyvin toimeliaita ja monen alan taitajia. Elsa perusti myös kotileipomon, joka toimii edelleen Kuhmon keskustassa ja on nimeltään Kaesan kotileipomo. Kaesan kotileipomo perustettiin 70-luvulla ja yhtiötä hoidetaan edelleen myös suvun kolmannessa polvessa.
Talon isäntä Janne oli kuuluisa maatalon töiden ohessa myös hevosen länkien tekijänä. Länkiä tultiin teettämään Petäjäniemeen hevosten kera. Hevosesta otettiin mitat ja kaavat paikanpäällä. Elsa ja Janne  palkittiin myös monenlaisista maatalontöistä, näistä diplomeja on nähtävänä pirtin seinällä.

Petäjäniemen lomakoti aloitti toimintansa kesämatkailuna kahdeksankymmentäluvun alkupuoliskolle saakka. Leirintäalue ja muutama kesäasuttava mökki palvelivat matkailijoita. Lentiiranjärven rannassa oli jatkuvalämmitteinen sauna, jossa matkalaiset saivat puhdistautua. Lisäksi oli pari kolme soutuvenettä, jolla sai käydä veneilemässä järvellä.

Leivonta ja ruoanlaitto oli myös Elsan vahvuuksia. Matkalaiset saivat maittavia syötäviä pirtissä tai mukaan viemisiksi. Pirtin iso leivinuuni tarjosi oivan paistopaikan monenlaisille antimille.

Lomakylän pirtti on rakennettu vuonna 1948 sotien jälkeen. Sota aikaan Lentiiran talot melko tarkkaan poltettiin. Talon polttajatkin ovat vierailleet lomakylässä ja kertoneet tarinoita hetkestä jolloin palopommit ikkunasta sisään heitettiin ja paettiin venäläisiä pakoon järven jään yli vastarannalle. Lähelle oli myös haavoittunut sotilas joka oli halunnut sisään suojaan ja lämpimään, mutta se ei ollut enää mahdollista kun vihollinen oli jo lähellä. Tukkimiehet olivat olleet myös talon asukkaina muinoin, ja pirtissä oli ollut tiivis tunnelma. Pirtin seinustoilla oli tuolloin kiertänyt kerrossängyt ja tarjonnut monelle yöpymispaikan.

1982 vuonna Eija ja Toivo päättivät jatkaa Elsa Heikkisen viitoittamaa tietä. Toivo, Elsan poika oli kuorma-autoilijan ammatissa yrittäjänä ja alan vaihto oli rohkea muutos nelihenkiselle perheelle Kuhmon keskustasta muuttaen takaisin kotitilalle Lentiiraan. Eijalla oli jo pitkäkokemus metsäkämpällä emännän töistä nuorempana ja myöhemmin Kuhmossa Hotelli Kainuun ravintolatyöstä. Lisäksi Kuhmon Alkon myyjänä tuli juomapuolikin tutuksi.

Yritystä alettiin laajentaa ja uudistaa voimakkaasti. Vuonna 1984 rakennettiin ensiksi kolme uutta mökkiä, sekä peruskorjattiin päärakennus. Päärakennukseen tuli uusi keittiö, erilaisia tiloja ja varastoja. Lisäksi rantaan tuli pieni savusauna, jota muutaman vuoden jälkeen laajennettiin. Saunalle tuli takkatupa sekä sähkösauna toiseen päähän rakennusta. Muutaman vuoden sisään rakennettiin lisää mökkejä.

Leirintäalueelle tuli huoltorakennus keittiöineen ja saniteettitiloineen.

Välineitä ja varusteita hankittiin matkailijoiden käyttöön, muutama moottorikelkka sekä talon oma pikkubussi, jolla kuljetettiin matkailijoita mm. lentokentältä ja takaisin. Siihen aikaan ei alihankkijoita tai muita ohjelmapalvelutuottajia alueelta löytynyt.

Opastukset ja oheisohejlmat, lentokenttäkuljetukset, riistan- ja kalanpyyntitoimet, ravintolan hoito olivat perheen ja muutaman työntekijän tehtäviä lomakylässä vuosikymmenten ajan. Vähissä oli tuolloin alihankkijat tai välinevuokraajat eri harrasteille.

Kahdeksankymmentä luvun laajennusten jälkeen Eija hoiti markkinointia etupäässä. Myyntireissut kotimaan ja keskieuroopan markkinoinnissa oli hyvin tuloksellista. Matkailijoita oli kaikkina vuoden aikoina jo 80- luvulla. Kansainvälisyys oli jo tuolloin hyvin voimakasta matkailijoissa. Ulkolaisista saksalaiset ja sweitsiläiset olivat iso osa matkaijoista. Kalastus, metsästys ja talven harrasteet olivat heidän kiinnostuksen kohteenaan Lentiirassa vieraillessaan.

Eija oli myös leivonnastaan ja ruoanlaitostaan tunnettu. Leipäperinteen vaalintaa ja mm. pettuleiväntekoa harrastettiin lomakylässä 90 luvulla. Jaakko Kolmonen oli myös jo tuttu kävijä Lentiirassa, jolloin tehtiin petusta tarinaa. Lisäksi Eijalla oli leivänteon, piirakoiden sekä rönttösten osalta tunnettu ja ne saivat myös mainetta monissa tahoissa. Tehtiin yhteistyötä monenlaisissa yhteyksissä kainuulaisen ruokaperinteen vaalimisisessa sekä kansainvälisissä tapahtumissa keskieuroopassa. Mainetta kunniaa on tullut valtakunnallisesti erilaisine matkailupalkinnoin sekä kainuulaisena vuoden yrittäjänä.

Valtakunnantason merkkihenkilöitä on lomakylässä vieraillut ajansaatossa ja näistä muutamia mm. Mauno ja Tellervo Koivisto, Johannes ja Kyllikki Virolainen sekä Eeva Ahtisaari.

Vuonna 2019 alulla perhepiirin toinen sukupolven vaihdos toteutettiin ja kolmannen polven matkailuyritys sai jatkoa äitinsä Eijan ja isä Toivon viitoittamalle tielle, jolloin Petri Heikkinen aloitti virallisesti yrityksen jatkajana. Pienestä pitäen toiminnassa mukana olleena ratkaisu oli luonteva jatko toimintaan. Lisäksi Petrillä oli jo yli 20 vuoden kokemus Vuokatinmaa Loma-asuntojen vetäjänä puolisonsa kanssa Sotkamon Vuokatissa.

Petri tunnetaan innokkaana metsämiehenä ja kokeneena eränkävijänä. Vanhemmiltaan hän on perinyt  toimeliaan luonteen, ja  tämän tästä hänet voikin löytää kalaa savustamassa, venettä puunaamassa taikka traktorin ratista. Lomakylässä hän jatkaa konstailemattoman vieraanvaraisuuden perinnettä yhteistyössä paikallisen tekijätiimin kanssa.

Contact

Lentiira Holiday Village
Petäjäniementie 121
88930 Lentiira Finland
Phone +358 44 72 88 930
sales (at) lentiira.com

Petri Heikkinen +358 50 585 12 10 (Eng, Ger)
Sanna Kyllönen + 358 400 677 667 (Eng, Fra, Swe)
Larissa Tammis +358 50 58 61 444 (Rus, Est)

Contact us

Invalid Input

Invalid Input

Invalid Input

Invalid Input

Invalid Input

©2021 Lentiiran Lomakylä. All Rights Reserved.